271
ตลาดทั่วประเทศ / อาการของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์
« เมื่อ: 27 2023-07-27 2023 05:%i:1690409146 »
โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เป็นโรคภูมิต้านตนเองที่ทำให้เกิดอาการปวดและบวมที่ข้อต่อ ผู้ที่เป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์มักมีอาการหลายอย่าง เช่น ปวดข้อ ข้อแข็ง อักเสบ อ่อนล้า และเคลื่อนไหวลำบาก อาการเหล่านี้อาจรบกวนกิจกรรมประจำวันและทำให้ยากต่อการทำงาน เช่น การเดินหรือใช้บันได
สาเหตุของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ยังไม่เป็นที่เข้าใจแน่ชัด แต่คาดว่าเกิดจากการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันที่ผิดปกติ ในคนที่มีอาการนี้ ร่างกายจะโจมตีเนื้อเยื่อของตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่งผลให้เกิดการอักเสบและทำลายเนื้อเยื่อข้อต่อที่ได้รับผลกระทบ
อาการหลักของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์คืออาการปวดข้อ ความเจ็บปวดนี้มักจะค่อยๆ พัฒนาเมื่อเวลาผ่านไป และอาจแย่ลงในบางช่วงเวลาของวันหรือหลังการออกกำลังกาย อาการปวดอาจแย่ลงเมื่อมีการขยับหรือสัมผัสข้อต่อ ข้อต่ออาจรู้สึกอ่อนและบวมเนื่องจากการสะสมของของเหลวในบริเวณที่เกิดจากการอักเสบ อาการทั่วไปอื่นๆ ได้แก่ ความแข็งในตอนเช้าเป็นเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมงและความผิดปกติของข้อต่อที่เกิดจากความเสียหายระยะยาวจากการอักเสบ
ความเมื่อยล้าเป็นอีกหนึ่งอาการที่พบบ่อยของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ผู้ที่มีอาการนี้มักรู้สึกอ่อนเพลียแม้หลังจากพักผ่อนแล้ว และไม่สามารถทำกิจกรรมต่างๆ ได้ตามปกติโดยไม่รู้สึกเหนื่อยอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น พวกเขาอาจรู้สึกหดหู่และวิตกกังวลเนื่องจากสภาพของพวกเขาส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์
นอกจากอาการเหล่านี้แล้ว ผู้ป่วยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์บางคนยังมีอาการไข้ ผื่น ตาแห้ง ปากแห้ง เบื่ออาหาร น้ำหนักลด และอาการทางระบบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาการของพวกเขา ผู้ป่วยบางรายยังพัฒนาก้อนรอบข้ออักเสบที่เรียกว่า “ก้อนรูมาตอยด์” ซึ่งอาจเจ็บปวดหรือไม่สบายขึ้นอยู่กับขนาดและตำแหน่ง
การวินิจฉัยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เกี่ยวข้องกับการตรวจร่างกายอย่างครบถ้วนพร้อมกับการตรวจทางห้องปฏิบัติการ เช่น การตรวจเลือดเพื่อหาแอนติบอดี anti-cyclic citrullinated peptide (anti-CCP) และอัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง (ESR) อาจใช้รังสีเอกซ์เพื่อประเมินความเสียหายของข้อต่อจากการอักเสบหรือการสึกกร่อน หากการทดสอบใด ๆ เหล่านี้บ่งชี้ว่าเป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ การทดสอบภาพเพิ่มเติม เช่น อัลตราซาวนด์หรือการถ่ายภาพด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก (MRI) อาจดำเนินการเพื่อยืนยัน การรักษาภาวะนี้มักรวมถึงการใช้ยา เช่น ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) ยาต้านรูมาติกที่ปรับเปลี่ยนโรค (DMARDs) สารชีวภาพ คอร์ติโคสเตียรอยด์ และ/หรือการบำบัดทางกายภาพ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของแต่ละกรณี
โดยสรุป โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เป็นภาวะเรื้อรังที่ทำให้เกิดอาการปวดและตึงในข้อเนื่องจากการอักเสบที่เกิดจากการตอบสนองของภูมิคุ้มกันที่ผิดปกติ อาการต่างๆ ได้แก่ ปวดข้อ ข้อแข็ง เหนื่อยล้า มีไข้ ผื่น ตา/ปากแห้ง น้ำหนักลด/เพิ่ม ก้อนรอบๆ ข้ออักเสบ และทำกิจกรรมประจำวันลำบาก การวินิจฉัยต้องใช้การตรวจร่างกายร่วมกับการตรวจทางห้องปฏิบัติการร่วมกับการสแกนภาพ เช่น เอ็กซเรย์หรือ MRI หากจำเป็น การรักษาโดยทั่วไปรวมถึงการใช้ยา เช่น NSAIDs หรือ DMARD ร่วมกับการทำกายภาพบำบัด หากแพทย์ระบุ การรักษาทางแพทย์เป็นสิ่งสำคัญ บทความอาหารเสริม
สาเหตุของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ยังไม่เป็นที่เข้าใจแน่ชัด แต่คาดว่าเกิดจากการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันที่ผิดปกติ ในคนที่มีอาการนี้ ร่างกายจะโจมตีเนื้อเยื่อของตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่งผลให้เกิดการอักเสบและทำลายเนื้อเยื่อข้อต่อที่ได้รับผลกระทบ
อาการหลักของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์คืออาการปวดข้อ ความเจ็บปวดนี้มักจะค่อยๆ พัฒนาเมื่อเวลาผ่านไป และอาจแย่ลงในบางช่วงเวลาของวันหรือหลังการออกกำลังกาย อาการปวดอาจแย่ลงเมื่อมีการขยับหรือสัมผัสข้อต่อ ข้อต่ออาจรู้สึกอ่อนและบวมเนื่องจากการสะสมของของเหลวในบริเวณที่เกิดจากการอักเสบ อาการทั่วไปอื่นๆ ได้แก่ ความแข็งในตอนเช้าเป็นเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมงและความผิดปกติของข้อต่อที่เกิดจากความเสียหายระยะยาวจากการอักเสบ
ความเมื่อยล้าเป็นอีกหนึ่งอาการที่พบบ่อยของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ผู้ที่มีอาการนี้มักรู้สึกอ่อนเพลียแม้หลังจากพักผ่อนแล้ว และไม่สามารถทำกิจกรรมต่างๆ ได้ตามปกติโดยไม่รู้สึกเหนื่อยอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น พวกเขาอาจรู้สึกหดหู่และวิตกกังวลเนื่องจากสภาพของพวกเขาส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์
นอกจากอาการเหล่านี้แล้ว ผู้ป่วยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์บางคนยังมีอาการไข้ ผื่น ตาแห้ง ปากแห้ง เบื่ออาหาร น้ำหนักลด และอาการทางระบบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาการของพวกเขา ผู้ป่วยบางรายยังพัฒนาก้อนรอบข้ออักเสบที่เรียกว่า “ก้อนรูมาตอยด์” ซึ่งอาจเจ็บปวดหรือไม่สบายขึ้นอยู่กับขนาดและตำแหน่ง
การวินิจฉัยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เกี่ยวข้องกับการตรวจร่างกายอย่างครบถ้วนพร้อมกับการตรวจทางห้องปฏิบัติการ เช่น การตรวจเลือดเพื่อหาแอนติบอดี anti-cyclic citrullinated peptide (anti-CCP) และอัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง (ESR) อาจใช้รังสีเอกซ์เพื่อประเมินความเสียหายของข้อต่อจากการอักเสบหรือการสึกกร่อน หากการทดสอบใด ๆ เหล่านี้บ่งชี้ว่าเป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ การทดสอบภาพเพิ่มเติม เช่น อัลตราซาวนด์หรือการถ่ายภาพด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก (MRI) อาจดำเนินการเพื่อยืนยัน การรักษาภาวะนี้มักรวมถึงการใช้ยา เช่น ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) ยาต้านรูมาติกที่ปรับเปลี่ยนโรค (DMARDs) สารชีวภาพ คอร์ติโคสเตียรอยด์ และ/หรือการบำบัดทางกายภาพ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของแต่ละกรณี
โดยสรุป โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เป็นภาวะเรื้อรังที่ทำให้เกิดอาการปวดและตึงในข้อเนื่องจากการอักเสบที่เกิดจากการตอบสนองของภูมิคุ้มกันที่ผิดปกติ อาการต่างๆ ได้แก่ ปวดข้อ ข้อแข็ง เหนื่อยล้า มีไข้ ผื่น ตา/ปากแห้ง น้ำหนักลด/เพิ่ม ก้อนรอบๆ ข้ออักเสบ และทำกิจกรรมประจำวันลำบาก การวินิจฉัยต้องใช้การตรวจร่างกายร่วมกับการตรวจทางห้องปฏิบัติการร่วมกับการสแกนภาพ เช่น เอ็กซเรย์หรือ MRI หากจำเป็น การรักษาโดยทั่วไปรวมถึงการใช้ยา เช่น NSAIDs หรือ DMARD ร่วมกับการทำกายภาพบำบัด หากแพทย์ระบุ การรักษาทางแพทย์เป็นสิ่งสำคัญ บทความอาหารเสริม